Hoogte meters

Ik weet best dat Canada niet vlak is, maar de afgelopen 4 dagen heb ik best heel veel hoogte meters (rond de 4000 meter) gehad in de uitlopers van de Rocky Mountains. Hierdoor waren de dagen best zwaar, alsmede door de lange afstanden. De campings liggen best ver uit elkaar. En er is niet altijd een mogelijkheid om te kunnen wildkamperen.

Donderdag ben ik na een heerlijke rustdag weer vertrokken uit Dawson Creek. Na een leuke tocht sta ik ‘s avonds op een mooie camping van de provincie. De volgende dag wou ik naar een camping op ongeveer 100 kilometer, bij aankomst blijkt deze camping niet meer te bestaan. En aangezien ik hier geen rekening mee heb gehouden, geen extra water meegenomen, moet ik door fietsen naar de volgende. Deze ligt echter 45 kilometer verder op, tegen half 8 ben ik er eindelijk. Onderweg nog wel even gekeken of ik geen geschikte plek vind om te kamperen maar ik vind niks.

Na een heerlijk nacht geslapen te hebben, ga ik zaterdag weer op pad. Vandaag neem ik extra water mee omdat de camping/recreatieterrein waar ik wil staan waarschijnlijk nog niet open is. Dit is een site van de provincie, dus je kunt er wel op komen. Het is maar goed dat ik het terrein goed in de gps had gezet anders was ik er zo voorbij gefietst, langs de weg wordt niks aangegeven dat het er is. Om er te komen moet ik eerst nog even door een stuk ondergelopen weg. Maar het terrein is erg mooi, ik heb een mooie pickniktafel en er is een wc. ‘s Avonds komt er nog even een beer langs, die snuffelt langs de rand van het bos en verdwijnt even later weer in het bos.

Gisteren ben ik naar Ford Nelson gefietst, het was vandaag zeer warm onderweg. Op een gegeven moment begint mijn water op te raken, ik kom langs een parkeerplek en zie daar een grote camper staan. Ik vraag aan de eigenaar of hij misschien wat water voor me heeft. Van hem krijg ik 2 flesjes water. Op de camping zie ik een motor staan met een Nederlands kenteken. Het blijkt Joris te zijn, hier is net een maandje bezig met zijn reis. Hij zal hier ongeveer een jaar weg zijn. Zijn plan is om vanuit Canada naar het zuiden van het continent te rijden. ‘s Avonds hebben we nog even een leuke gesprek.

Vandaag heb ik een rustdag en ga ik me voorbereiden op de tocht naar Watson Lake. Dit is ongeveer 550 kilometer van Ford Nelson, onderweg moet ik volgens die verse mensen wel campings tegen komen maar ik kom geen winkels meer tegen. 

5 Comments

Heit

juni 17th, 2019

Wat een belevenis weer. En dan die hoogtes die over moet fietsen,ik moet er niet aan denken. Wat leuk dat je ook nog een Nederlandse motorrijder ontmoet dat is geweldig leuk.Voor het vervolg van je tocht wel genoeg eten meenemen,je moet geen hongerlijden natuurlijk. De foto met de goudzoeker is erg mooi. Het ga je goed. Heit en Mem

Henk en Willemien

juni 22nd, 2019

Hoi Remko,
Respect, dit is geen reis voor watjes!
Je moet wel een doorzetter zijn om zo’n tocht te fietsen.
Geniet en wees voorzichtig!

Beppe Albertje

juni 24th, 2019

Een hele ervaring die je zo opdoet en je hele verdere leven meeneemt. Ik volg je verhalen en foto’s op de voet. Verder nog een goede reis. Beppe

Jendrik van Dijk

juni 26th, 2019

Hoi Remko,
Leuk om de verhalen te lezen en de foto’s te zien. Ik wens je nog heel veel plezier in Canada!

Groeten, Jendrik

Marjoleine

juni 26th, 2019

Leuk om je reisverslagen te lezen. “s’avonds komt er nog even een beer langs”…. hihi
550 km fietsen zonder dat je winkels tegenkomt….
Wooh! Wat eet je dan? Bischuitjes als ontbijt en lunch en noodels als avondeten ofzo?

Succes!

Groet,

Marjoleine